งานแสดงนิทรรศการ

ก่อนจะเปิดนิทรรศการ

ภาพที่แสดงในนิทรรศการ

พิธีเปิดนิทรรศการ

 

 

ผมได้มีโอกาสเปิดนิทรรศการเป็นของตัวเองภายใต้ชื่อว่า

                                    เมื่อผมมาพบ” เพื่อนพึ่ง (ภา)”

                           When I meet “ Friends in niece “

              จากที่ผมได้ร่วมงานเป็นอาสาเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม เมื่อ เดือน พฤศจิกายน 2554 กับเหล่าอาสา และเจ้าหน้าที่ของ มูลนิธิเพื่อนพึ่ง(ภา) ผมได้ถ่ายภาพไว้เพื่อเก็บเป็นความทรงจำของผม ภาพที่ถ่ายในครั้งนั้นผมสามารถพูดได้ว่า มันอาจไม่ใช่ภาพที่สวยที่สุด ดีที่สุด หรือสมบูรณ์แบบที่สุดของผม หรือของช่างภาพคนอื่นๆ เพราะขณะนั้นผมไปในฐานะ อาสาของ เพื่อนพึ่ง(ภา) ผมไปเพื่อช่วยผู้เดือดร้อน ผมไม่ได้ไปในฐานะช่างภาพ

              แตสิ่งหนึ่งผมสามารถพูดได้ว่าภาพทุกภาพเป็นภาพแห่งความประทับใจของผม มันเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม และแน่นอนมันคือภาพที่มีชีวิต ภาพที่มีเรื่องราวสำหรับผม และแน่นอน ภาพเหล่านี้มันคือส่วนหนึ่งของชีวิตผมที่ผมจะไม่มีวันลบมันออกจากชีวิตผมโดยเด็ดขาด

             ภาพที่ผมได้นำมาจัดแสดงในครั้งนี้ ผมนำเสนอในแง่มุมของความสุข ของผู้ให้ และความสุข ของผู้รับ ผมไม่อยากนำเสนอภาพความโศกเศร้าหรือความเสียหาย ที่ได้เกิดขึ้นกับคนไทย เพราะภาพเหล่านั้นทุกๆคนได้รับมามากพอแล้ว และผมรู้สึกว่ามันมากเกินไปแล้วสำหรับคนไทยที่ผมรัก

            แต่ภาพที่ผมอยากให้คนไทยได้เห็นคือ “รอยยิ้ม”       เพราะไม่ว่าจะเกิดภัยใดๆขึ้นในประเทศไทย สำหรับผมแล้ว ไม่มีทางที่ภัยเหล่านั้นจะทำลายความเป็นคนไทยของคุณได้ คุณมีกำลังใจและจิตใจที่เข็มแข็งเสมอมา, คุณมีสมองที่ยอดเยี่ยม และความสามารถในการแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้าได้อย่างที่ฝรั่งอย่างผมมองไม่เคยเห็น,คุณมองโลกในแง่ดีเสมอ,คุณมี ฮีโร่อยู่ทุกหนแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณมีพระมหากษัตริย์ที่ดีที่สุดในโลกที่เป็นห่วงคุณตลอดเวลา มันช่างอบอุ่นจริงๆครับ

             อย่างที่บอกไปแล้วครับ มันไม่ใช่ภาพที่ดีที่สุด สวยที่สุด หรือสมบูรณ์ที่สุด แต่มันเป็นภาพที่มีความหมายสำหรับผมมากที่สุด ครับ 

             ขอบคุณ มูลนิธิ เพื่อนพึ่ง(ภา) ที่ทำให้ผมมีวันที่มีความหมายที่สุดในชีวิตมากมาย โดยการให้โอกาสผมได้ร่วมงานด้วย,และให้ผมได้มีโอกาสแสดงนิทรรศการเพื่อแสดงความรู้สึกของผมที่มีต่อคนไทย ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมต้องการทำมาตลอดตั้งแต่ผมได้มาเที่ยวเมืองไทย ขอบคุณมูลนิธิที่ทำให้ผมได้มีโอกาสเข้าเฝ้า และได้เข้ารับพระราชทานเข็มของมูลนิธิ จาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมเสาวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ

            ขอบพระคุณ รองศาสตราจารย์ ดร. นายแพทย์  พิชิต สุวรรณประการ ที่หยิบยื่นโอกาส ให้เกิดนิทรรศการครั้งนี้

            ขอบพระคุณ คุณ จันทนี  ธนรักษ์ รองราชเลขาธิการ สำนักราชเลขาธิการ  เป็นพี่จัน ที่รักและนับถือ ที่คอยช่วยเหลือส่งเสริมและให้คำปรึกษา แก่เราทั้งสองตลอดมา

            ขอบพระคุณ อาจารย์ จรรมนง แสงวิเชียร  ผู้ที่เป็นหัวจักรในการผลักดันให้เกิดนิทรรศการครั้งนี้ให้เกิดขึ้นมาได้

            ขอบพระคุณ คุณ นฤมล ล้อมทอง  พี่แขกผู้ใจดี ที่คอยเป็นพี่เลี้ยงที่เยี่ยมยอดให้กับเรา

            ขอบพระคุณ นาวาโทหญิง ชูจิต จิตต์แก้ว  ในน้ำใจที่คอยช่วยเหลือ สนับสนุน เรา

            ขอบพระคุณ อาจารย์ สืบแสง แสงวชิระภิบาล ผู้จัดการหอศิลปวิทยนิทรรศน์  ที่ได้สละเวลาอันมีค่า เพื่อช่วยเหลือเรา

            ขอบพระคุณ เหล่าอาจารย์ และ เจ้าหน้าที่ทุกๆท่าน ของ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย ที่ได้เอื้อเฟื้อสถานที่ และให้ความอำนวยความสะดวกในการจัดงานในครั้งนี้

            ขอบคุณ Mr. Patrik Nilsson เพื่อนชาว สวีเดนที่สละเวลาในช่วงวันหยุดพักผ่อนในการ

ช่วยเหลือเราในการขัดเกลาภาษา ทั้ง ภาษา สวีดีช และ ภาษา อังกฤษ ให้ออกมาได้สวยงาม

            ขอบคุณ เหล่าอาสาทุกๆคน ซื่งเราไม่สามารถเอ่ยชื่อได้ทั้งหมด ณ.ที่นี้  ที่ทำให้ผมมีความทรงจำที่ดีในชีวิต และทำให้ผมรู้ว่าน้ำใจคนไทยไม่มีวันหมด

            ขอบคุณ ทุกๆท่านด้วยใจจริง และอยากจะบอกทุกๆท่านว่า ผมรักประเทศไทย ผมรักรอยยิ้มของคุณทุกคน

 

 

 

 

 
This website was built using N.nu - try it yourself for free.(info & kontakt)